10 Savunmasız tutukluyu, karanlık bir koridorda beyinlerinde demir
çubuklar kırarak öldürdükleri için tam 72 kamu görevlisi yargılanıyor.
Aynı olaydan sağ kurtulmayı başaran tutuklular ise "başlarıyla copları
kırdıkları için" "devlet malına zarar vermekten" mahkemelik. Bugün, o
katliamın 2. yıldönümü.
Yer: Diyarbakır E Tipi Kapalı Cezaevi... Tarih: 24 Eylül 1996... Saat: 11.00...
Görüş
günüydü o gün... 33 tutuklu, yakınlarını görebilmek için cezaevi ana
koridorunda beklemeye koyuldular. Her görüşte aileleri yiyecek getirir,
onlar da bu yiyecekleri leğenlere doldurup içeri taşırlardı. O gün bu
amaçla arkadaşlarından leğen istediler. Ama bu kez başgardiyanın
muhalefetiyle karşılaştılar. Başgardiyan "Yasak ulan" diye bağırd.ı
Bunun üzerine ulan deyip dememe tartışması çıktı ve kısa sürede iş,
yumruklu kavgaya dönüştü. Başgardiyan, ''Siz şimdi görürsünüz" deyip
uzaklaştı.
Kapılar kapatıldı ve 33 tutuklu cezaevinin 4. Şebeke
diye adlandırılan bölümünde endişeyle beklemeye başladılar. Dışarıda
görüş için yakınları bekliyordu ama ne görüş izni alabiliyor ne de
koğuşlarına gönderiliyorlardı. Bu korku dolu bekleyiş üç saatten fazla
sürdü. Sonunda, saat 15.00 sıralarında bekleştikleri koridorun bir
tarafından Çevik Kuvvet'e mensup polisler daldı içeri, diğer tarafından
ise hapishanede görevli askerler... Ellerinde coplar ve demir çubuklar
vardı.
O an koridorda korkunç bir dayak seansı başladı.
Seans
bittiğinde, koridordaki kan gölünde yüzenlerden dokuzunun beyinlerine
aldıkları darbelerden öldükleri saptandı. 24 tutuklu ise ağır yaralıydı.
Yaralılardan biri doktorun "şevkine engel yoktur" raporu ile
cezaevinden yaralı olarak çıktığı halde hastaneye ölü olarak girdiği
için, akşam toplam ölü sayısı 10'a yükseldi.
Bu tutuklulardan bir kısmının, olaydan sonra çekilmiş fotoğraflarını gördüm.
Bir daha bakabileceğimi sanmıyorum.
Olay
iki yıl önce basına "tutuklular arasında çıkan bir kavga" olarak
yansımıştı. Sonra bunun pek acemice bir yalan olduğu anlaşılmış ve
haber, "erkek tutukluların bayan tutuklularla görüşmek istemeleri ve bu
amaçla cezaevi yöneticilerine saldırmaları üzerine çıkan arbede"
şeklinde düzeltilmişti. Ama devreye TBMM Araştırma Komisyonu'nun da
girmesiyle işin aslı çabuk anlaşıldı ve 72 kamu görevlisi hakkında
"zaruri sınırları aşarak faili gayri muayyen şekilde adam öldürmek"ten
dava açıldı.
Cezaevlerinde yaşanmış en vahşi katliamlardan biri
olan bu olay ve Türkiye'de en çok kamu görevlisinin yargılandığı bu
dava, nedense basında ve kamuoyunda hiç ilgi görmedi. Oysa olay da, dava
da Türkiye'de cezaevleri ve infaz sistemine ilişkin ibretlik
sahnelerle dolu...
İddianamedeki (utanç verici) tabirle
tutuklulardan 10 "tane"sinin hayatını kaybettiği bu olayda henüz tutuklu
sanık yok. İki yıl içinde sanıkların ifadeleri bile tamamlanamadı.
Buna karşın müştekiler hakkında açılan soruşturma hızla bitirildi.
"O da ne" diyeceksiniz.
İnanması
zor ama, olay sırasında kafalarında demir çubuklar kırılan tutuklular
hakkında "kamu malına zarar vermek ve görevli memura mukavemet”ten kamu
davası açıldı; "copları kafalarıyla kırmaktan" yargılanıyorlar.
Sanıklara gelince:
36
asker, 29 polis ve yedi cezaevi görevlisinden oluşan 72 sanıktan bir
kısmı terhis, bir kısmı tayin olmuş durumda. Bazılarının ise terfi
ettirildiği geçen duruşmalardan birinde anlaşıldı. İşin komikliğine
bakın ki, davanın müdahillerinden biri Diyarbakır Cezaevi'nden duruşmaya
tanık olarak getirildi. Onu cezaevinden getiren astsubay bizzat o
davanın sanığıydı. Sanık, tanığı bir cemseye koymuş ve kendisi aleyhine
ifade vereceği duruşma salonuna getirmişti. Yolda kimbilir neler neler
konuşmuşlardı.
Bu ilginç dava hâlâ sürüyor. Ancak gözlerden epey
uzak olduğu, pek muteber olmayan bir coğrafyada sürdüğü ve pek sempatik
sayılmayan insanları ilgilendirdiği için diğerleri kadar dikkat
çekmiyor.
Oysa "Diyarbakır davası," beyinleri parçalanmış 10
mağduru ve kamu görevlisi 72 sanığıyla yargı tarihimizin en ilginç
davalarından biri...
http://www.candundar.com.tr/index.php?Did=307
12 Kasım 2009 Perşembe
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder